بن بست
جمعه, ۲۹ آبان ۱۳۹۴، ۰۷:۵۲ ب.ظ
" شعر عاشقانه و عارفانه ی فارسی به واسطه سعدی و مولوی در قرن هفت به بن بست رسید!
چون به کمالی دست یافت که گذشتن از آن ناممکن مینمود..."
یعنی شعرا هر مضمونی میخواستن، هر هنر شاعرانه ای که میشد ، هر نوع فکری که جا داشت، استفاده کردن و تو این دوره به اوج خودش رسید.
یعنی ته ته ته شعر میشه حافظ و سعدی و مولوی و فردوسی
بقیه ول معطل اند! بهتر از اینا نمیشه هیچ وقت....
از قرن 7-8 ، هرکی بخواد چیزی اضافه کنه به این صفحات، میشه تکرار مکررات!
خدا روزی تو جای دیگه بده؛ برو
- ۹۴/۰۸/۲۹
- ۲۵۰ نمایش